ΤΜΗΜΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Το τμήμα διοίκησης της εταιρείας ΝΙΚΟΛΑΟΥ Α.Ε. έχει ως κύριο αντικείμενό της τη διοίκηση επιχειρήσεων. Ως διοίκηση ορίζεται η διαχείριση, ο συντονισμός και η επίβλεψη μιας εταιρείας, ενός οργανισμού, μιας επιχείρησης και γενικά ενός φορέα οργάνωσης ανθρώπων. Η διοίκηση αποσκοπεί κυρίως στην οργάνωση των διαθέσιμων πόρων μιας εταιρείας προκειμένου να ανταπεξέλθει αποδοτικότερα στους στόχους που έχει θέσει. Οι ασκούντες τη διοίκηση σε μια εταιρεία είναι αρμόδιοι για τη λήψη αναγκαίων αποφάσεων για τη λειτουργία της, ενώ τα καθήκοντά τους μπορούν να πάρουν αρκετές μορφές, ανάλογα πάντοτε με τον φορέα τον οποίο διοικούν.

Μερικά παραδείγματα ασκούντων τη διοίκηση αποτελούν ο διευθυντής μιας εταιρείας, ο πρόεδρος ενός οργανισμού, ο πρύτανης σε ένα πανεπιστήμιο ή ακόμη και ο διοικητής ενός στρατοπέδου. Δεν είναι λίγες φορές, που οι ασκούντες τη διοίκηση, αν και πρόκειται για άτομα, χαρακτηρίζονται συνεκδοχικά ως «η Διοίκηση».

Η διοίκηση επιχειρήσεων, ή όπως σίγουρα θα έχετε ακουστά, το μάνατζμεντ, αποτελεί μια υπηρεσία η οποία κρατάει από την αρχαιότητα. Ωστόσο το μάνατζμεντ, ως συστηματική οργάνωση με τη μορφή που παρατηρείται  σήμερα, πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές του αιώνα μας. Το μάνατζμεντ αποτελεί μια έννοια που έχει απασχολήσει ιδιαίτερα την επιχειρηματική αγορά, με αρκετές μεγάλες προσωπικότητες να έχουν συμβάλει στην τελική του μορφή. Προκειμένου να κατανοήσετε τη σημασία των υπηρεσιών που σας παρέχει το τμήμα διοίκησης της εταιρείας μας, καλό θα ήταν να δούμε μερικές από αυτές τις προσωπικότητες.

Σημαντικές προσωπικότητες που επηρέασαν την θεωρία του μάνατζμεντ

Fraderich Taylor (1856 – 1915)

Ένας από τους βασικούς θεμελιωτές της Οργάνωσης και διοίκησης ήταν ο Fraderich Taylor. Το σύγγραμμα του με τίτλο «Αρχές Επιστημονικού management», το οποίοι δημοσιεύθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 1910, τον κατέταξε ως τον πατέρα της επιστήμης της Οργάνωσης και Διοίκησης επιχειρήσεων. Ο Fraderich Taylor υποστήριζε την άποψη ότι προκειμένου να εξασφαλισθούν υψηλοί μισθοί και μεγαλύτερα κέρδη, είναι η αύξηση της παραγωγικότητας μιας επιχείρησης. Προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή αύξηση της παραγωγικότητας χωρίς ταυτόχρονα να δαπανάται περιττή ανθρώπινη εργασία, απαιτείται η εφαρμογή επιστημονικών μεθόδων. Τέλος, υποστήριζε ότι οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες θα έπρεπε να πάψουν να ασχολούνται με την διανομή των κερδών. Αντιθέτως θα έπρεπε μέσα σε ένα κλίμα συνεργασίας και κατανόησης, να συμβάλουν όλοι στην μεγιστοποίηση των κερδών της επιχείρησης.

Henri Fayol (1841 – 1925)

Μετά τον Fraderich Taylor, ο γάλλος μηχανικός Henri Fayol υπήρξε ο θεμελιωτής της Οργάνωσης και Διοίκησης στην Ευρώπη. Θεωρήθηκε και αυτός ως πατέρας της Θεωρίας της Διοίκησης και έδωσε ιδιαίτερη σημασία στα υψηλά ιεραρχικά επίπεδα της διοικητικής πυραμίδας μιας επιχείρησης. Επιπρόσθετα, ανέλυσε σε έναν μεγάλο βαθμό τα καθήκοντα των οργανωτικών  και διοικητικών στελεχών μιας επιχείρησης ενώ ταυτόχρονα υποστήριξε ότι όλες οι ενέργειες που πραγματοποιούνται μέσα σε έναν οργανισμό, μπορούν να ταξινομηθούν σε συγκεκριμένες κατηγορίες. Οι κατηγορίες αυτές, ή αλλιώς επιχειρηματικές λειτουργίες, είναι οι εξής:

  • Εμπορική
  • Τεχνική
  • Λογιστική
  • Ασφάλειας
  • Χρηματοοικονομική
  • Σχεδιασμού
  • Πρόβλεψης
  • Οργάνωσης
  • Συντονισμού
  • Ελέγχου

Με μικρές διαφορές, οι ανωτέρω λειτουργίες αποτελούν και τις βασικές λειτουργίες της διοίκησης επιχειρήσεων στη σημερινή θεωρία του μάνατζμεντ.

Max Weber (1964 – 1920)

Ένα άλλος μεγάλος εκπρόσωπος της κλασικής θεωρίας του μάνατζμεντ, που ασχολήθηκε με τις διάφορες μεθόδους έρευνας των κοινωνικών επιστημών, ήταν ο Max Weber. Ο Max Weber υποστήριζε ότι η διοίκηση μέσω γραφείων (γραφειοκρατία) αποτελεί το λογικότερο μέσο προκειμένου να ασκηθεί σωστά ο έλεγχος πάνω στους ανθρώπους και ειδικά στην περίπτωση της διοίκησης των επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον Weber, η γραφειοκρατία δεν αποτελεί αρνητικό παράγοντα, αντιθέτως αποτελεί μια μέθοδο οργάνωσης, με καθορισμένους κανόνες και αρμοδιότητες, που εξυπηρετεί τις ανάγκες των επιχειρήσεων και ιδιαίτερα των μεγάλων.

Henry Gantt (1861-1919)

Ο Henry Gantt, ένας από τους συνεργάτες του Taylor, υποστήριξε και αυτός ότι προκειμένου να αποδώσει μια επιχείρηση απαιτείται η ανάπτυξη σχέσεων κατανόησης και συνεργασίας μεταξύ των εργαζομένων και της διοίκησης. Η συμβολή του Grantt ήταν μεγάλη, αφού ανέπτυξε γραφικές μεθόδους για την απεικόνιση σχεδίων για την ορθότερη διοίκηση μιας επιχείρησης και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο κόστος και τον χρόνο για τον σχεδιασμό ενός αποτελεσματικού ελέγχου.

Ωστόσο δεν άργησαν να εμφανιστούν εκείνοι που αμφισβητούσαν την θεωρία του Taylor και των οπαδών του. Συγκεκριμένα, το 1920 ο Taylor κατηγορήθηκε ότι μεταχειρίζεται τους εργαζομένους σαν μηχανικά εξαρτήματα. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από τις τυποποιημένες κινήσεις και μεθόδους που απαιτούσε από τους εργαζομένους. Επιπρόσθετα, οι αμφισβητείς του Taylor τόνισαν πως η ενεργός συμμετοχή των εργαζομένων σε θέματα που αφορούν τον τρόπο και τις συνθήκες εργασίες θα βελτίωνε το ηθικό τους με αποτέλεσμα την αποδοτικότερη συνεργασία με τα διοικητικά στελέχη. Η θεωρία αυτή, με βασικούς υποστηρικτές τους Elton Mayo και F. Roethlisberger χαρακτηρίστηκε ως το «κίνημα ανθρωπίνων σχέσεων». Η επιβεβαίωση του κινήματος ήρθε το ίδιο έτος, όπου μια έρευνα σε μεγάλες βιομηχανίες απέδειξε ότι η ενεργός συμμετοχή των εργαζομένων βοήθησε την αύξηση της παραγωγικότητας. Μάλιστα, σύμφωνα με την έρευνα αυτή, σημασία δεν είχε η βελτίωση των συνθηκών εργασίας, αλλά η αίσθηση των εργαζομένων ότι η γνώμη τους και τα συναισθήματά τους μετράνε.

Το μάνατζμεντ στην σημερινή εποχή

Στη σημερινή κοινωνία, οι διάφορες διαστάσεις του μάνατζμεντ (πληροφορική, οικονομική, ποσοτική, επιχειρηματική, ψυχολογική, πολιτική, κοινωνική κλπ.) έχουν ως υπόβαθρο άλλες επιστήμες. Οι επιστήμες αυτές είναι:

  • τα μαθηματικά,
  • η οικονομία,
  • η κοινωνιολογία,
  • η ανθρωπολογία, την
  • η ψυχολογία

Οι ανωτέρω επιστήμες είναι και αυτές που οριοθετούν τους επιμέρους κλάδους της ευρύτερης επιστήμης του management.